Rexhep Selimi mbajti fjalimin e tij përmbyllës para Dhomave të Specializuara të Kosovës, duke reflektuar mbi më shumë se pesë vite proces gjyqësor.
Ai theksoi se këto vite nuk kanë qenë të lehta, por nuk mund të konsiderohen të parëndësishme për historinë e Kosovës.
Selimi shprehu shpresën se gjyqtarët kanë pasur kohën e mjaftueshme për të kuptuar se lufta e UÇK-së ishte e drejtë dhe e nevojshme për pavarësinë e vendit.
Ai argumentoi se aktakuza është e pabazuar dhe se vetë rrjedha e procesit ka treguar se argumentet e tij për pafajësinë janë të forta.
Selimi theksoi se nuk ka ardhur të mbrojë veten, pasi këtë e kanë bërë avokatët e tij, por për të kujtuar drejtësinë dhe rëndësinë e saj për Kosovën.
Ai deklaroi se Zyra e Prokurorit të Posaçëm kishte synuar Shtabin e Përgjithshëm të UÇK-së dhe, me këtë, vetë pavarësinë e Kosovës.
Selimi u shpreh se prokuroria ka përpiqur të paraqesë pavarësinë si një rezultat i veprave kriminale, duke barazuar luftën çlirimtare me aktivitetet e shtetit serb.
Ai theksoi se nuk ka pasur asnjë parti në Kosovë që ka qenë kundër pavarësisë dhe se të gjitha forcat politike mbështetën qëllimin e UÇK-së për liri.
Selimi kritikoi përpjekjet e prokurorisë për të ndarë shoqërinë kosovare, duke krijuar një ndarje midis atyre që ishin për pavarësi dhe atyre që, sipas saj, donin autonomi.
Ai kujtoi dhunën sistematike të Serbisë ndaj shqiptarëve, përfshirë vrasjet, mbylljen e shkollave dhe spitalet, dhe theksoi nevojën e rezistencës për mbrojtjen e popullit.
Selimi përmendi se iu bashkua UÇK-së dhe Adem Jasharit për të mbrojtur qytetarët dhe për të luftuar kundër dhunës dhe genocidit serb.
Ai përfundoi fjalimin duke theksuar se historia e Kosovës nuk mund të rishkruhet në një sallë gjyqi, dhe se lufta çlirimtare ishte një përgjigje e domosdoshme ndaj persekutimit dhe dhunës që Serbia ushtronte ndaj shqiptarëve.